Archief

 

Begin januari van dit jaar heb ik u meegenomen naar het Koninklijk Paleis Soestdijk. Een bezoek dat zeker de moeite waard is, juist temeer daar het voor het publiek eind dit jaar gesloten zal worden.

Graag wil ik u dit keer meenemen naar het Jopie Huisman Museum in Workum. Eind februari reden wij al vroeg in de ochtend Lelystad uit, omringd door een licht transparante mist. Het had iets geheimzinnigs. Op naar het Noorden, op naar de Zuidwesthoek van Friesland. Al snel verlieten wij de A6, om onze reis via kaarsrechte, en dan soms weer onvoorspelbare slingerende weggetjes voort te zetten. Bij iedere bocht werden wij verrast door een schitterend van Gogh landschap, in nevelen gehuld. Wat is de wereld dan toch mooi, maar vooral ook Friesland! Onderweg waren de auto's op één hand te tellen. Dit is het land achter Gods rug, puur natuur en totaal vergeten en verlaten. Schitterende tafereeltjes ontsloten zich voor onze ogen en een serene rust omsloot ons. Er was geen enkele behoefte om ook maar één woord uit te wisselen. Na ruim een uurtje rijden, bereikten wij het oude stadspleintje van Workum, waar als 't ware de middeleeuwse sfeer nog goed te proeven is. In Folkerts Petit Restaurant nuttigden wij een eenvoudige, maar smaakvolle lunch. Niet zozeer bij Folkerts, omdat zijn naam faam zou uitdragen, maar meer omdat de rest van de eetgelegenheden, en ook trouwens de winkeltjes, gesloten waren. Voldaan gingen wij op pad naar Jopie Huisman, en dat was slechts twintig meter lopen.

Het museum is gewijd aan het werk en de filosofie van de Friese schilder Jopie Huisman (1922-2000). Van jongs af aan tekende en schilderde hij zijn eigen wereld: de mensen en de natuur rondom Workum, het stadje waar hij geboren was en opgroeide. Vanaf 1974 wordt zijn werk gekenmerkt door een heel eigen, ongeëvenaard fijne penseelvoering. De handel in lompen en metalen vormt zijn belangrijkste bron van inspiratie. Hij is gefascineerd door de kooplui en de menselijke achtergrond van de afgedankte spullen die zij meebrengen. De combinatie van zijn techniek en het indringende verhaal achter zijn werk, spreekt een groot publiek zeer aan. In 1986 wordt een aanzienlijk deel van zijn oeuvre ondergebracht in een eigen museum. Hier zien wij de voorliefde voor het kleine gewone, kapotte en weggegooide terug in zijn schilderijen. Zijn stukgelopen huwelijk in 1973, geeft een dramatische wending aan zijn leven en kunst. Hij valt in een zwart gat. In de jaren na de scheiding ontwikkelt hij de realistische, minutieuze manier van schilderen waarmee hij de meeste bekendheid heeft gekregen. In de smerig, verstelde melkersbroek uit zijn voddenhandel herkent hij zichzelf. ' Ik heb hem meegenomen en geschilderd' zegt hij, 'Ook omdat andere mensen herkenden wat ik geschilderd had, is het mijn redding geweest. Eigenlijk is het een zelfportret.'  Als schilder is Jopie Huisman autodidact. Toch weet hij de bezoekers ademloos naar zijn schilderijen te laten kijken en te betrekken in zijn realistische geschilderde, bijna volmaakte en weggegooide materialen. Jopie Huisman overlijdt op 29 september 2000.

Het Jopie Huisman Museum is het Museum van het Mededogen. Vooral in de weggeworpen vodden en schoenen herkent hij de kwetsbare en vertrapte medemens. Door ze met meedogenloze passie te schilderen, werden het krachtige, kostbare monumenten, die het waardeloze weer waarde geven. Deze filosofie kunnen we doortrekken naar het dagelijks bestaan, waarin de bril, die wij op hebben bepaalt hoe we de mensen om ons heen waarderen. 

Dit jaar heeft het museum schoenen als thema gekozen, omdat ze net als de vodden een diep menselijk verhaal vertellen. Voor Jopie waren het portretten van de mensen, die ze hadden gedragen. Meestal zijn ze sober, met weinig meer dan een simpele gesp of en enkele veter.

Inhakend op dit thema, is er vanaf 27 februari a.s. in het museum een kleine vleugel ingericht, voor een tentoonstelling van de internationaal vermaarde schoenenontwerper Jan Jansen. Zijn schoenen worden niet alleen wereldwijd verkocht, ook menig designmuseum wijdt er met liefde een tentoonstelling aan.

Graag wil ik u dit kleine, maar uiterst interessante museum aanbevelen. Alleen de route ernaar toe is zeker al de moeite waard.


Voor meer informatie: www.jopiehuismanmuseum.nl

                                    www.janjansenshoes.com